Follow my blog with Bloglovin

Ilayda update: borstvoedingsverhaal

Borstvoedingsverhaal - Studio-mama.nl

Ik kan niet geloven dat mijn kleine meisje alweer negen maanden is. Wat gaat de tijd snel en wat groeit ze snel. Ze begon afgelopen maand echt het kruipen te perfectioneren, heeft wat pogingen gedaan met lopen/klimmen en begint steeds meer interesse te krijgen in “grote mensen” voedsel. De grootste mijlpaal van de afgelopen maand is toch wel haar eerste tandje. Maar tegelijk kwam een zwaar momentje voor mij. Ze wil geen borstvoeding meer.

Borstvoeding: mijn ervaring

Ik vond borstvoeding toch wel  een van de moeilijkste dingen in moederschap tot nu toe. Ik ben niet naar voorlichtingen gegaan en heb me er eigenlijk te weinig in verdiept. Ik wist dat er lactatiekundigen beschikbaar waren en de gebruikelijke problemen. Maar echt verdiept, helaas niet. Ik had al aardig wat zorgen tijdens de zwangerschap (waar ik vast nog een keer op terugkom) en besefte niet dat dit toch wel handig geweest zou zijn. Dus mocht ik je een tip geven: Informeer jezelf goed over borstvoeding. Ik ben niet de aangewezen persoon om je er goed over te informeren maar ik deel graag mijn ervaring.

Het verhaal vooraf

“Nog twee keer persen en dan is ze er” zei de gynaecoloog. Maar voordat de eerste perswee afgelopen was had de gynaecoloog haar al vast. Ze schrok van haar plotse komst en legde Ilayda ongemakkelijk op mijn onderbuik. En terwijl ik daar met al mijn emoties alleen maar kon huilen, glibberde zij omhoog, op zoek naar de borst. Ze hapte en liet niet meer los. Ze lag er zo vredig bij dat niemand verder ook iets heeft gezegd of gedaan. Die nacht heb ik natuurlijk niet geslapen. Ik kon mijn ogen niet van haar afhouden!  Ondertussen werd zij een aantal keer wakker en voedde ik haar. Het leek allemaal prima te gaan.

Kraamhotel

De volgende morgen nadat ik weer enigszins tot mezelf was gekomen merkte ik een verschrikkelijke pijn tijdens het voeden. Ik had tepelkloven en niet zo’n beetje ook. Het leken net schaafwonden. En ondanks de pijn bleef ik het proberen.  Ondertussen zijn wij vanuit het ziekenhuis vertrokken naar het kraamhotel. De eerste dag verliep prima, terwijl de pijn erger werd.  Maar de nacht was een regelrechte drama. Naast de tepelkloven bleek ook dat de melkproductie niet goed op gang kwam. Ilayda had een gigantische zuigbehoefte en een fopsspeen; daar was de dame totaal niet in geïnteresseerd. Dit is het moment geweest dat ik begonnen met kolven en met bijvoeding (op advies van het kraamhotel).

Thuis met kraamzorg

Na twee dagen in het kraamhotel kon ik niet snel genoeg weg daar. Ik miste mijn hond, mijn kat, mijn bed. Ik miste gewoon mijn huisje. En wat ben ik blij dat ik (vervroegd) naar huis ben gegaan. Zowel in het ziekenhuis als in het kraamhotel werd ik voor mijn gevoel  “anders” behandeld. Later kwam ik erachter dat vanwege mijn voorgeschiedenis men bang was voor een postnatale depressie. De kraamverzorgster kwam voor de resterende dagen en ik kan Inge niet anders omschrijven als een verdwaalde engel op aarde, wat was ze geweldig! Terwijl iedereen mij voorzichtig benaderde was ze lekker haarzelf. Ze was eerlijk en echt super lief. Ze zag hoe graag ik het wilde en motiveerde daarbij. Toch gaf ze aan dat ik ook aan mezelf moest denken.

Met haar besloten we om een pauze in te lasten met de borstvoeding vanwege de pijn. Ik bleef ondertussen kolven. Ilayda vroeg op dat moment zo’n 8 voedingen per dag waarvan 2 tot 4 keer kunstvoeding. Na de pauze heb ik het aanleggen met Inge een aantal keer “geoefend”, zodat het wat makkelijker ging. Samen met de gynaecoloog en daarna de lactatiekundige hebben we een plan opgesteld.

Naast de normale voedingen deed ik meerdere malen kolven. Er zijn verschillende soorten van technieken bij het gebruik van de kolf. Ik maakte gebruik van de techniek Power pumping.

Schema Power pumping:

  • 10 minuten ene borst, 10 minuten andere borst. Pauze
  • 5 minuten ene borst, 5 minuten andere borst. Pauze
  • 5 minuten ene borst, 5 minuten andere borst. En dit meerdere malen per dag.

Daarnaast hield ik een dagboek bij van alle voedingen en lette ik op mijn voeding en ging volledig over op cafeïne vrije koffie. Ik dronk borstvoedingsthee en heb zelfs grootmoeders middeltjes geprobeerd.  Soms leek het net alsof kolven de productie juist verlaagde in plaats van verhogen. En  wat ik ook deed , ik hield het niet bij. Uiteindelijk begon ik mezelf af te vragen of ik nou een productie probleem had of een chronisch hongerige baby. Ondertussen kreeg Ilayda zo’n 30% kunstvoeding en bleef maar aankomen. Haar gewicht zat binnen de groeicurve van het consultatiebureau maar ook net erbinnen. Het was ontzettend intensief en maakte me op momenten wel heel onzeker.

 

Philips Avent Soothie - Singlemomlife.nl blogpost

Zuigbehoefte en fopspenen

Ik heb wel tig fopspenen gekocht en uiteindelijk was de Supersoothie van Philips Avent een winnaar. Al was ze er snel op uitgekeken, het maakte de dag wel makkelijker. Ze had last van spruw en buikkrampjes. Oo de buikkrampjes… Iedere dag tussen 4 en 7 uur in de middag begon het huilen. Ontroostbaar! Op sommige dagen wat meer en op sommige dagen wat minder maar echt iedere dag voor weken. Ik heb er geen middeltjes voor gebruikt. Ik was al erg bezig met mijn voeding om de productie te verhogen en mijn voeding leek ook invloed te hebben op haar buikkrampjes. Het enige wat haar kon troosten was borstvoeding. Hierdoor kregen wij wel een speciale band.

Eerste hapjes + vaste routine

Toen Ilayda zo’n 10 weken was gebeurde er iets aparts wat bij mij de onzekerheid weg nam. Ik had haar vast en was ondertussen aan het eten. Plots greep zij naar mijn bord en pakte een stuk kip weg. Uit verbazing en vooral uit nieuwsgierigheid deed ik niets: ze had de drumstick goed vast en begon erop te zuigen. Ze deed zelfs een poging tot kauwen. Ik weet dat het advies is om met 4 maanden pas te beginnen met vaste voeding, maar de kip (die ik overigens wel van haar heb afgepakt) gaf me het gevoel dat we moesten beginnen met vaste voeding.  Binnen enkele weken ging het van losse hapjes proberen naar twee keer per dag vast voedsel.

Ondertussen was ik gestopt met de kolf en door de vaste voedsel wilde ze dus ook minder melk. Op dat moment begon een routine. Ze kreeg de ochtend (net wakker) en de avond (voor het slapen) borstvoeding, dit waren lekker lange sessies op bed. Het waren onze momentjes want we deden er ook veel bij kroelen. In de middag kreeg ze een flesje kunstvoeding (na en voor de vast voedsel) en het was prima zo. Het ging zo lekker dat ik ook accepteerde dat ik blijkbaar niet zonder kunstvoeding kon.  Soms waren er dagen dat ik ook in de middag borstvoeding kon geven en soms dagen waarbij ze meer flesjes kunstvoeding nodig had. Ik had er vrede mee gesloten en we genoten van elkaar.

Deze routine hebben we dus zo’n half jaar aangehouden.  De week voor haar tandje volledig doorkwam begon ze de ochtenden de borst te weigeren. Ze was ook niet helemaal lekker en leek een beetje verkouden. En vanaf het moment dat haar tandje doorgekomen was, heeft ze stug geweigerd ondanks mijn pogingen.

Borstvoeding conclusie

Zo eindigde onze borstvoedingsavontuur. Vooraf had ik niet een bepaalde periode dat ik borstvoeding wilde geven.  Ik weet dat in Nederland minimaal 6 maanden wordt geadviseerd en dat de Islam over borstvoeding spreekt als “geboorterecht” met een periode van zelfs 2 jaar. Ik ben niet heel gelovig maar Ik had twee jaar niet erg gevonden, vooral gezien het zo lekker ging. Borstvoeding was iets wat alleen ik haar kon geven en de sessies waren onze momenten. Ik heb daar zo van genoten waardoor ik het dus echt jammer vind dat ze niet meer wil.

#normalizebreastfeeding

Terwijl er volop campagnes zijn geweest #normalizebreastfeeding lijkt er een taboe op flesvoeding. Ik merk dat anderen snel over je oordelen wanneer het om borstvoeding gaat, vooral als je kunstvoeding geeft aan een newborn baby. Ik heb het nodige meegemaakt waardoor ik nu makkelijk kon zeggen: dit is mijn baby en dit voelt goed, dus zo doen we het. Maar ik kan me voorstellen dat er genoeg mama’s zijn die er moeite mee hebben. Aan jullie wil ik graag zeggen: ik weet dat jij je best doet en het beste wilt/kiest voor je kind. Borstvoeding is absoluut zwaar, vooral als het niet lekker gaat. Maar er is veel hulp beschikbaar en vaak lukt het wel. En lukt het niet, dan is het ook oke!

Borstvoedingsverhaal - Singlemomlife.nl blogpost

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Sluit mij
Zoek je iets?
Zoek:
Productcategorieën:
Berichtcategorieën: