Follow my blog with Bloglovin

Break up: hoe ik een single mom werd

The Break Up - Studio-mama.nl

The break up: hoe ik een single mom werd

“Yesterday, all my troubles  seemed so far away. Now it looks as though there here to stay.. .” Iedereen (van een generatie voor mij) kent de tekst van dit geweldige Beatles nummer wel. Nou onze break-up was precies het tegenovergestelde.

We hadden het al zwaar, beide nog rouwende om ons overleden zoontje, dat het  oppakken van onze levens erg moeilijk was. Ergens geluk uit halen was zo moeilijk en uiteindelijk bleek dat we eigenlijk elkaars leven zuur aan het maken waren. Dus ja, toen wij uitelkaar gingen was dit een ware opluchting.

Wie maakte het “uit”?

Het grappige is dat we er een paar weken over hebben gedaan. Op de een of andere manier was loslaten heel moeilijk. Wanneer hij zei: “het is uit”, haalde ik hem over en andersom gebeurde het ook. Op een dag besloten we: dit wordt onze break-up dag. We zouden dit vieren en er een feestje van maken. Nog een laatste dag genieten van de leuke tijden die we hebben gehad en proosten op onze wijze beslissing: we haalden een fles whisky en zijn naar een meertje gegaan.  Dronken hebben we lol gemaakt, net als vroeger, toen de wereld alleen om ons draaide (3x raden op welke dag is Ilayda verwerkt?). En zo geweldig als die dag ging, gaf het ons een sprankje hoop op een mogelijke gelukkige relatie. Maar enkele dagen later gebeurde het. Een kleine discussie (die natuurlijk nergens over ging) sloeg ineens om in een schreeuwende ruzie waarop hij binnen een half uur met het grootste deel van zijn spullen buiten stond.

En dus veranderde liefde in haat en konden we elkaar absoluut niet meer spreken. We vermeden elkaars omgeving en negeerden elkaar, totdat ik ontdekte zwanger te zijn.  En zelfs toen hebben we grotendeels van mijn zwangerschap geen contact gehad maar (soort van) afgesproken contact te houden vanaf de geboorte.

Zwanger en nu?

Zo’n twee weken voor de bevaldatum hebben we elkaar gezien en “afspraken gemaakt”. Echte afspraken zijn natuurlijk niet gemaakt want het gesprek was emotioneel zo zwaar. Wel was duidelijk dat we beide het beste voor het oog hadden voor Ilayda. We zouden op een vriendschappelijke maar zakelijke manier met elkaar omgaan. Als ik nu zo terugdenk aan die dag moet ik erom lachen; terwijl we het beide uitspraken klonk het zo onrealistisch. We hielden allebei nog van elkaar maar hadden ook nog veel opgekropte woede. Hoewel het gesprek positief maar ongemakkelijk tot een einde kwam geloofden we het beiden niet.  Team #AlwaysDisagreeing was het voor het eerst in tijden eens met elkaar?

Ilayda

Ilayda werd geboren en binnen 24 uur was hij er. Hij hield haar vast en had toen precies het gevoel dat ik ook had. Hoeveel woede en haat er ook was, we hielden nog van elkaar en zij was het resultaat van al het geluk en liefde die we samen hadden. In welke situatie je ook zit; het gevoel van je eigen kind voor het eerst in je armen hebben is magisch. Het maakt zelfs een pessimist positief.

Ik koos er bewust voor om even iets te drinken te halen, zodat zij samen konden zijn. Puur om te laten zien van: je bent haar vader, het is jullie moment.  Zo was hij ook praktisch iedere dag van de kraamweek aanwezig. En dankzij nogmaals mijn o zo geweldige kraamhulp  was er genoeg humor aanwezig die ons beiden wist te verlossen van alle ongemakkelijke momenten. Vaste afspraken hebben we nog steeds niet en eigenlijk werkt dit prima. Hij neemt haar regelmatig mee en zelfs met zijn drieën iets doen gaat leuk.

En nu?

Speciaal voor deze blog heb ik het hem gevraagd: Hou je nog van me? En net zoals ik gaf hij hetzelfde antwoord: Ja.  Betekent dit dat er misschien nog een toekomst voor ons erin zit; vrijwel zeker van niet. Ik denk dat we de liefde voor elkaar hebben omgezet in de liefde voor Ilayda. We herkennen beide dingetjes van de ander in haar en kunnen daar gelukkig van genieten zonder er meer achter te zoeken. We’re happy this way i guess.

Ik kom zelf uit een gebroken gezin en ken dondersgoed de pijn ervan. Ik heb toen altijd gezegd: eerst gelukkig getrouwd zijn en dan pas kids. Puur en alleen om juist de pijn die ik in mijn jeugd heb gehad te vermijden. Maar als ik dan kijk naar de huidige situatie, dan ben ik eigenlijk heel dankbaar. Ze heeft zowel haar Turkse als haar Kaapverdische familie die allemaal heel veel van haar houden. Mijn kleine altijd vrolijke meisje groeit op in haar wereldje waarin ze geliefd is door allen.


En wanneer ik naar deze foto kijk, denk ik terug aan alle momenten. De leuke en de vervelende maar vooral naar hoe we gegroeid zijn naar dit moment.

Single mom

So what about me: blijf ik voor altijd in deze single momlife? Nee, vast niet (hoop niet haha). Om eerlijk te zijn vind ik het voor even goed zo. Sowieso vind ik niet dat liefde is iets waar je naar op zoek moet gaan, wel iets waar je open voor moet staan. Op dit  moment sta ik even alleen maar open voor de liefde van Ilayda. Ik geniet zoveel van haar dat ik uren in de dag tekort kom.  Dus voor nu blijf ik nog wel even de happy single mom. Maar als goede voornemen voor 2018: mocht liefde mijn pad bewandelen: kan het dan alsjeblieft een patissier-chef ofzo zijn?

Benieuwd naar hoe 2018 mij tot nu toe verloopt? Lees dan snel dit artikel.

The Break Up - Singlemomlife.nl blogpost

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Sluit mij
Zoek je iets?
Zoek:
Productcategorieën:
Berichtcategorieën: