Tinder Trauma

Tinder Trauma - Studio-mama.nl

Oke, ik ben nu dus 31 en zo’n twee jaar single en alles gaat zo’n beetje zijn gangetje. Precies dit is het moment dat vrienden vragen beginnen te stellen: “Ben je al aan het daten?” Ik zal eerlijk zijn: ik voelde echt een druk om een gokje te wagen. Wat doe je dan als mama die iedere avond gewoon met haar kleintje thuis zit? Precies, Tinder..

Ik vind mezelf een open boek en best sociaal. Ik kan ieder gesprek voeren met je, of dit nou face2face is of online. Soms heb ik de meest heftige gesprekken op Instagram met mede-mama’s, echt tot tranen aan toe. Hoe moeilijk kan Tinder dan zijn…

Tinder

En zo download ik de app, maak een beperkte profiel aan en laat me verrassen. Ik kom er al snel achter dat ik alleen naar links blijf swipen. Ik kan wel wat hulp hierbij gebruiken. Dus samen met een single vriendin en een fles wijn gaan we melig aan de slag. Ik weet dat ik geen type heb qua uiterlijke kenmerken en vind het dan ook erg lastig om de vleeskeuring te doen. Ik begin te kiezen op basis van dingen die ik leuk vind of juist niet. Profielfoto’s die vaag zijn of heel oud gaan direct naar links, net zoals alle profielfoto’s met meerdere mensen (in het bijzonder vrouwen en kinderen).

Kleine toelichting daarop: ik wil niet raden tussen alle vrienden met wie ik nou in gesprek ben, mezelf vergelijken met “die andere vrouw” (ookal is het je zus) of het idee hebben dat ik een toekomstige stiefmoeder moet worden. Net zoals overdreven hobbies als fitnessmodellen, gigantische vissen die men vangt of patserige auto’s. Gewoon niet mijn ding.. Huisdieren en in het bijzonder katten en honden zijn juist wel gewenst en krijgen bijna automatisch een swipe naar rechts.

Mijn ervaring

Wat mij ontzettend verbaasde is dat iedere swipe naar rechts ook direct een match was. Mijn profielfoto is vrij standaard, ik zie er niet opeens uit als een Kardashian. Dit doet mij denken: swipet iedere man automatisch naar rechts? Hoe dan ook, ik besluit om er niet verder over na te denken en te focussen op de gesprekken. Aah, de gesprekken… Hier merk je duidelijk een verschil met iemand leren kennen in het “echt”. Het is ongelofelijk laagdrempelig, echt ongelofelijk.. Ik heb openingszinnen te horen gekregen waarbij mijn reactie is geweest: “Spreek jij je moeder ook aan met die mond?” Geloof mij nou maar; hier wil je geen letterlijke voorbeelden van. Maar goed de meeste gesprekken beginnen gelukkig wel met “Hoi, alles goed?” en dan gaat het mogelijk twee kanten op:

Optie 1: “Maar wat doet een knappe dame als jij op Tinder?” En zodra ik vertel dat ik een alleenstaande moeder ben, wordt er vanuit gegaan dat ik wanhopig zou zijn en behoefte zou hebben aan seks. Hoe je het went of keert, de gesprekken leiden altijd naar seks, of afspreken om seks te hebben.
Optie 2: “Wat doe je voor werk?” Het gesprek gaat verder over werk, hobbies etc. en vervolgens loopt het dood. Dan krijg je nog wel drie maal daags de vraag: “wat doe je?”, wat uiteraard uiteindelijk ook doodloopt. Dit is vaak het type man dat of zelf niet durft om het gesprek naar seks toe te leiden of graag ge-entertaint wordt door een vrouw.

De brutaliteit

Ik noemde het al laagdrempelig maar bepaalde dingen vind ik gewoon brutaal. Hierbij wat voorbeelden:
– Stuur eens ff een foto. Wat is er mis met mijn profielfoto?
– Geef me je nummer, is makkelijker. Waarom? Tinder is toch een prima functionerende app.
– Lieffie, schatje en nog honderd koosnaampjes terwijl je nog geen 20 woorden tegen me hebt gezegd.
En dan heb ik het niet eens over de hoeveelheid aan mannen die zichzelf bij je thuis uitnodigen. Vaak is het al bijzonder als ze je op een drankje willen trakteren, voordat ze verwachten in de lakens te eindigen. Ik zal eerlijk zijn: ik ben een wine and dine meisje. Lekker rustig aan, veel kletsen over onzin. Klikt het? Dan groeit het vanzelf wel in iets meer. Maar mijn ervaring is dat rustig aandoen niet bepaald past bij Tinder. Men is to the point, kijken of je een geschikte kandidaat bent (voor wat ze ook in gedachte hebben) en willen gelijk overgaan tot actie.

Bye bye Tinder

Het constant swipen, gesprekken aangaan totdat je net die ene hebt gevonden kost ontzettend veel tijd. Je moet bereid zijn om hier tijd aan te besteden. Ik ken een aantal geslaagde relaties door Tinder, dus echt hopeloos wil ik het niet noemen. Maar de tijd die ik eraan kwijt ben, is het simpelweg niet waard. Voor mij was het dus ook heel makkelijk om Tinder na twee weken ook zo weer te verwijderen.

Was het dan echt zo kansloos? Nee hoor, er is eigenlijk iemand die ik wel heel leuk vond. Maar diegene neemt niet bepaald het initiatief. Nu hoor ik je al denken: “Maar Ela, waarom neem jij het initiatief dan niet?”. Helaas moet ik je daarin teleurstellen. Ik vertik het. In de wereld waarin wij leven, waarin van vrouwen al net zoveel verwacht wordt als mannen.. waarin wij naast werken ook een huishouden moeten runnen of er verwacht wordt dat we zowel kinderen kunnen baren als een carrière kunnen hebben, vertik ik het simpelweg om ook nog eens een man te “versieren”. Ik ben hartstikke gelukkig in mijn huidige situatie. Ik heb niet een man in mijn leven nodig om het compleet te maken en weiger ik er (wanhopig) achteraan te gaan.

 

Wat ik wel kan aangeven is dat ik heb ontdekt dat ik best open sta voor daten. En wanneer het zover is, zal er echt wel een man zijn die mij weet te betoveren. Maar voorlopig komt Tinder niet meer terug op mijn telefoon.

 

Tinder Trauma - Singlemomlife.nl blogpost

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Sluit mij
Zoek je iets?
Zoek:
Productcategorieën:
Berichtcategorieën: